Een stelletje zoenend in de sneeuw
Flirty verhalen

Isa’s winterkriebels

Gisteravond zijn de nieuwe koppels bekend gemaakt, dus ik weet dat ik vandaag op pad ga met Nick. Best een beetje spannend, hij is nieuw en heeft nog weinig ervaring. En ik moet elke dag toch steeds weer wennen als ik op de lange latten een berg af ga. Is de berg niet te steil? Wat als ik weer val? Is de sneeuw niet ijzig?
‘Hoi, ik ben Nick en ik steek mijn hand naar je uit,’ onderbreekt een vaag maar opgewekt gestalte mijn gedachten. 
Zijn vrolijke stem was mij gisteren al opgevallen tijdens de introductieronde en hij was bij mijn vriendinnen al over de tong gegaan, dus ik veer op en wil hem de hand schudden. In mijn enthousiasme graai ik naast zijn hand en stoot ik bijna de koffie uit zijn andere hand. 
‘Sorry, sorry,’ zeg ik met mijn mond half vol. 
Snel slik ik de laatste hap van mijn broodje door. 
‘Is… kuch… Isa… Cla… Clarinda, Isa Clarinda,’ hakkel ik. Waarom stel ik me voor met mijn achternaam erbij? Om mijn gestuntel weg te poetsen, barst ik uit in geratel over hoe leuk ik het vind dat we vandaag samen op pad gaan. Top eerste indruk, verzucht ik. 
‘Geeft niets hoor.’
Nick is niet van zijn stuk gebracht en vraagt me zoals iedere begeleider dat aan ‘zijn deelnemer’ doet. ‘Wat zie je nog?’
Ik herpak mezelf. ‘Met mijn rechteroog ben ik blind, dus ik wil graag dat je links van mij in de lift komt staan, want met mijn linkeroog zie ik nog 8%. Wat erop neerkomt dat ik jou heel wazig zie.’
‘En wat zie je als je skiet?’
Oh ja, het gaat er natuurlijk niet om wat ik nog van hem zie, maar wat ik van de piste meekrijg natuurlijk.
‘Ik zie mijn omgeving wazig en ik mis het overzicht, ik zie ook geen diepte en aan mijn rechterkant zie ik andere skiërs niet aankomen.’
‘Duidelijk. Wil je voor of achter me aan skiën?’
‘Ik ski graag voorop!’
‘Mooi, dan ski ik achter je aan en geef ik je aanwijzingen via onze portofoon. Gezellig! Zie ik je om kwart voor negen bij het skiruim. Kun je zelf je ski’s vinden?’
Zo’n leukerd mag mij natuurlijk bij alles helpen, maar ik zeg eerlijk: ‘Ik weet waar ze staan en ik kan de gele kleur van mijn ski’s nog onderscheiden.’
‘Oké, goed.’

Een stelletje wandelend in de sneeuw

‘Maar evengoed bedankt,’ glimlach ik opgewekt.
Ik had er graag een knipoog bij gegeven, maar buiten dat ik dat niet kan zonder mijn halve gezicht in de kreukel te trekken, zie ik ook niet zo goed waar ik mijn flirtactie precies op moet richten. Dus deze laat ik maar even aan mij voorbijgaan. 
Ik loop nog even naar mijn kamer op me op te frissen en om half negen sta ik bepakt en bezakt klaar bij het skiruim.
Ook Nick is vroeg beneden, zodat we op ons gemak de skibus naar de gondel kunnen nemen.  
In de drukte bij de lift vraag ik of ik zijn arm mag vasthouden. Dat vindt hij geen enkel probleem. Hij manoeuvreert me rustig door de menigte. Zonder te proberen om me heen te kijken laat ik me moeiteloos door hem meevoeren. Voordat ik het besef zit ik al in de gondel op weg naar boven.
‘Zullen we de portofoon alvast aanzetten?’ vraagt Nick. 
Als ik mijn hand naar mijn binnenzak beweeg, besef ik dat ik nog altijd mijn arm in Nicks arm gestoken heb. En dat is zittend in de gondel uiteraard volledig onnodig. Gelukkig lijkt het hem niet opgevallen te zijn.
‘Jaja, natuurlijk’
Ik pak het setje en zet het aan. Zijn stem klonk al heel aantrekkelijk, maar wanneer ik zijn stem via mijn porto direct in mijn oor hoor, raakt zijn jongensachtige stemgeluid maakt mijn hart een sprongetje.
Normaal gesproken baal ik er altijd van dat ik geen oogcontact met mensen kan maken, maar nu is het een zegen. Ik zou anders niet weten waar ik het zoeken moest. Maar wat ik tot nu toe van hem gevoeld heb, bevalt me bijzonder goed.

Vandaag beginnen we met een makkelijke blauwe piste die ik eerder die week al genomen had. Via de portofoon geeft Nick mij aanwijzingen. Ik herinner me hoe de piste verloopt en ik laat mijn ski’s ontspannen over de harde ribbels van de verse sneeuw glijden. Mijn voeten weten als vanzelf wat ze moeten doen en ik geef me over aan de weg die de berg mij biedt. 
Door Nicks rustige stem vergeet ik de zenuwen over mijn skivaardigheden helemaal maak ik mijn bochten steeds sneller achter elkaar. Omdat ik eigenlijk weinig aanwijzingen nodig heb, geeft krijg ik de gelegenheid om ook een gezellig praatje met Nick aan te knopen en ook hij kletst honderduit.
De sneeuw knispert onder mijn ski’s en de ijzige wind waait steeds harder langs mijn gezicht. 

Een skier die van de berg af komt

‘Wat ben jij een leukerd,’ floep ik er terloops uit. En lekker, zeg ik er in gedachten achteraan.
Nick lacht betekenisvol. ‘Let nou maar op de piste, praatjesmaker.’

Tussen neus en lippen kan ik uit zijn verhaal opmaken dat hij vrijgezel is en dat hij het geweldig vindt om met ons groepje op skivakantie te zijn. En niet onbelangrijk; hij vertelt mij dat hij 38 is. 
Bij Nick creëer ik in gedachten een gedetailleerd beeld. Zijn stem associeer ik met een brede kaaklijn. De donkere vlek op zijn hoofd heb ik veranderd in een prachtige krullenbos en zijn ogen twinkelen waarschijnlijk ondoorgrondelijk. 
Ik hoop dat hij mij vraagt of ik zijn gezicht mag voelen. Maar ik wil dat natuurlijk liever doen als ik mijn vingers over zijn stoppelbaardje kan laten glijden met een goed glas wijn erbij  en niet hier in de skilift met mijn handschoenen aan bij een temperatuur van 8 graden onder nul. 
Nick laat me even stoppen aan de zijkant van de piste. ‘Zullen we kijken of we ergens een lekkere Kaiserschmarrn kunnen scoren?’ onderbreekt Nick ons gebabbel.
We waren zo lekker bezig, dat ik het knorren van mijn maag helemaal niet opgemerkt had.
‘Ja, ik lust wel wat!’ 
‘Eentje delen?’
Voordat ik bedenk hoe romantisch dat zou kunnen zijn, antwoord ik al: ‘Nee joh, ik kan eten als een bootwerker, die werk ik in mijn eentje zo weg.’
Het was eruit voordat ik er erg in had. Lekker charmant weer bedenk ik me en ik schud bijna ongezien mijn hoofd.

Een groep vrienden op de piste met de ondergaande zon op de achtergrond

Niets bijzonders, of toch…?

Bij het eettentje steekt hij zijn hand naar me uit. Omdat hij niet zeker weet of ik het wel zie, vraagt hij: ‘wil je een hand?’
‘Ja, graag. Lief van je.’
Ik zucht er nog net niet bij…
Binnen zitten nog wat vrienden uit onze groep. Ze roepen of we bij ze komen zitten. Ik plof maar wat graag naast ze neer! 

‘Wat is het weer heerlijk om te skiën, hè, Isa!’ 
Mijn vriendin Sacha slaat haar arm om me heen en geeft me een dikke knuffel. Wintersport roept altijd weer zoveel emoties bij me op. Elk jaar stappen we toch een enorme drempel over door met zo weinig zicht de berg af te skiën, over die eindeloze witte vlakte waarin we geen hobbels zien, maar deze puur op gevoel moeten trotseren… 
Of hebben die emoties dit keer ook met Nick te maken?

Alsof Sacha doorheeft dat ik aan hem denk, zegt ze: ‘wat een fijne begeleider is Nick, hè. Gisteravond hielp hij me geduldig bij het opscheppen bij het buffet. Hij pakt niet overdreven je bord uit je handen en smakt het ook niet vol.’
‘Ja, zijn hulpvaardigheid komt heel natuurlijk over,’ beaam ik.
‘En hij is ook nog eens echt gezellig,’ zegt ze met een lach in haar stem terwijl ze me onder tafel een por in mijn zij geeft.
Tja, Nick is mijn guide op de piste en ze helpen ons als dat nodig is in het hotel. En natuurlijk raken ze je daarbij aan, en wij hen! Niks bijzonders, het hoort er allemaal bij. Alle begeleiders doen dat. Dat heeft geen bijbetekenis. 
Maar toch kan ik het niet helpen dat Nicks aanraking me kriebels geeft en dat ik hem vaker wil aanraken dan noodzakelijk is.
Sacha’s guide wil betalen en staat op. Nick schuift op en draait zich naar ons gesprek. Onder tafel raakt zijn been het mijne en hij geeft ook een klopje op mijn been om te laten weten dat het goed zit. Laat hij zijn hand nu net iets te langzaam van mijn dij afglijden? 
Ik kijk hem aan en glimlach met mijn ogen. 
‘Ik heb al betaald, dus we kunnen gaan,’ zegt hij.
‘Oké, stuur je me straks dan een tikkie?’ vraag ik hem.
‘Ach, dat zit wel goed,’ en weer die hand langs mijn bovenbeen.

Ondergaande zon in gebergte met sneeuw

Ik wacht met opstaan en vraag hem of zijn porto nog aanstaat.
‘Ja, die ben ik vergeten uit te zetten. Maar bij jou knippert er een ander lampje.’
Hij draait zich meer naar me toe en reikt met zijn hand naar de porto die op de kraag van mijn jas zit vastgeklemd. Hij drukt een paar knopjes in en raakt terloops mijn wang. Zijn streling laat mijn adem stokken.
‘Als het goed is, doet hij het nu.’
Die middag nemen we nog een paar pistes voordat we weer teruggaan naar het hotel. 
Eenmaal terug in het hotel bedank ik Nick en voeg ik eraan toe dat ik echt een geweldige dag gehad heb. 
‘Ik ook, maar de dag is nog niet voorbij. Zal ik straks tijdens het eten bij jullie aan tafel komen zitten? Ik weet dat ik je dan niet hoef te helpen, maar ik vind het gewoon gezellig!’
‘Eh ja, tuurlijk’ stotter ik. ‘Heel gezellig.’

Eten op een plank mooi opgemaakt


Ademloos

Tijdens het diner schuift Nick bij ons aan. We kletsen over hoe fantastisch deze skiweek was en hoe jammer het is dat de laatste avond is aangebroken. 
Hij duwt zijn schouder plagerig tegen de mijne en zegt: ‘Morgen gaan we naar huis, maar nu zijn we hier en kunnen we er nog extra van genieten.’ 
En net als die middag voel ik weer zijn hand nonchalant langs mijn been gaan. Voor een ander wellicht bijna onvoelbaar, maar voor mij een streling die al mijn zintuigen op scherp zet.
Ja, je hebt helemaal gelijk. Laten we er vanavond nog alles uithalen wat erin zit!’ zeg ik een nu baldadig.

Traditiegetrouw gaan we de laatste avond helemaal los in de hotelbar. De muziek gaat een tandje harder, iedereen drinkt een biertje meer en het grote nagenieten is begonnen. 
Sacha en ik zijn de eerste die na het diner de dansvloer op schieten. 
In de groep die zich naar de bar beweegt ben ik Nick uit het oog verloren. In zo’n grote groep is het zo lastig om Nick te spotten, maar plotseling zie ik een oranje flits. Alsof hij speciaal voor mij een felgekleurde trui aan had getrokken zodat ik hem beter kon zien. Ik draai mijn rug naar hem toe. Wel kijk ik snel over mijn schouder in de richting van de oranje vlek. Ik sla mijn ogen neer en haal met mijn hand een lok haar uit mijn gezicht. 
Dan voel ik een hand op mijn schouder van iemand die me wil passeren. Ik hoef niet achterom te kijken, door een vleugje Armani ruik ik direct dat hij het is. 

Twee glazen bij het haardvuur

Nonchalant draai ik me om en glimlach. 
‘Hé Nick, kom je ook lekker dansen?’, roep ik hem toe.
‘Tuurlijk’
Ik verafschuw die après-ski muziek, maar hos toch gezellig met iedereen mee. 
Ik zing zelfs ook een beetje mee: ‘atemlos durch die Nacht’. Iets harder en duidelijk gericht op Nick zing ik erachteraan. ‘Spür was Liebe mit uns macht’.
Of het dat ene wijntje te veel is, het plezier van die laatste avond of mijn algemene motto ‘nee heb je, ja kun je krijgen’, besluit ik de stoute schoenen aan te trekken. 

‘Ik ga op mijn tenen staan en zeg hem, ‘Nick…’
‘Helaas jongens, we maken te veel herrie. Het hotel heeft klachten over ons gekregen en de muziek moet zachter,’ wordt er plotseling omgeroepen van achter de bar. 
Helene Fisher wordt verruild door Ed Sheeran op een lager volume. 
Om ons heen stoppen onze vrienden met dansen, maar ze blijven evengoed wel bij elkaar staan. 
‘Je wilde wat zeggen…?’ vraagt Nick.
Het is niet nodig om zo dicht bij hem te gaan staan, de muziek staat een stuk zachter. Toch ga ik weer op mijn tenen staan, buig ik weer naar voren, en zeg recht voor raap: ‘Ik vind je leuk. Echt leuk.’
Ik sla mijn ogen neer en ga weer met beide benen op de grond staan en mompel verder: ‘Natuurlijk weet ik dat jij mij als guide helpt en je begeleidt me met veel plezier. Dat je me aanraakt om me ergens op te wijzen… dat hoort er gewoon bij… en…’
Nick laat me niet uitpraten en legt zijn hand op mijn middel. Ik voel zijn lichaamswarmte en van zo dichtbij ruik ik hoe zijn luchtje is vermengd met zijn eigen lichaamsgeur. 
Hij trekt me subtiel dichterbij. 
Dan steekt hij uitnodigend zijn arm voor me uit, net als hij deze week al meerdere keren gedaan had. Maar als ik mijn hand nu door zijn arm steek, strijkt hij met zijn vingers over de mijne. Ik loop rustig met het hem mee. Ik weet de neiging om mijn hoofd op zijn schouders te leggen maar net te onderdrukken.
We lopen de drukte uit naar een zitje bij de open haard. Grote vlammen knetteren en er hangt een schim van wat waarschijnlijk een groot hertengewei is boven het vuur. 

Een man en een vrouw van achteren, op de achtergrond lichten

Ik wil in een stoeltje gaan zitten, maar Nick trekt me naast zich op een tweepersoons Chesterfieldbankje.
Mijn hart gaat als een razende tekeer. Uiterlijk lijk ik kalm, ik ratel niet zenuwachtig en durf Nick zelfs aan te kijken. Zijn blik kan ik niet letterlijk vangen, maar zijn ziel des te meer. 
Ik leg mijn hand op zijn wang.
Een stoppelbaard, precies zoals ik me had voorgesteld. 
Ik glimlach. 
Mijn vingertoppen laat ik langzaam via zijn wang en hals naar beneden glijden. Nick draait zich helemaal naar mij toe en legt zijn hand op mijn been. 
Mijn handen strelen de contouren van zijn borst. Zelfs door zijn trui heen voel ik zijn gespierde bovenlijf goed. 
Ik laat mijn handen verder over zijn lichaam glijden. Nick laat mij hem geduldig ‘bekijken’.
Zijn handen voelen zacht en zijn lichaam is licht gespannen. Zijn ademhaling is allang niet oppervlakkig meer en die van mij ook niet. 
We praten al een tijdje niet meer en toch voeren we hele gesprekken met elkaar. 
Het zit er al een tijdje aan te komen, maar toch onverwacht voel ik dan zijn lippen op de mijne. Ik kus hem zachtjes terug. 
Zijn gezicht, zo dicht bij het mijne. Zijn ogen, nu zo dichtbij. Mijn hart stokt in mijn keel als ik zowaar een glimp opvang van zijn blik. Voor het eerst, zo dichtbij, zo verweven. 
Ik sluit mijn ogen als ik voel dat ze waterig worden en laat me snel nogmaals heerlijk zoenen. Hij zuigt zachtjes aan mijn lip en laat zijn handen over mijn rug glijden.
Plotseling besef ik dat we gewoon midden in de lobby zitten, waar iedereen ons kan zien. 
Ik grinnik en vraag: ‘Zullen we een rustiger plekje opzoeken?’
Nick lacht ook een beetje besmuikt als we ons uit onze omhelzing losmaken. Hij kan al die nieuwsgierige gezichten natuurlijk wel zien! Wat zullen er weer een praatjes de ronde doen. 

In de saunaruimte

‘Laten we hier weggaan’, zegt Nick.
Hand in hand schieten we snel de lift in.
‘Waar wil je naar toe?’ vraag ik oprecht nieuwsgierig, ‘Ik slaap bij Sacha op een kamer en jij met Timo. Daar vinden we dus geen privacy’.
Nick drukt een knop in waarvan ik niet zie naar welke etage die ons leidt.  
We blijken uit te komen in de kelder. 

Als ik nog geen stap uit de lift gezet heb, pakt Nick me stevig beet en begint me intens te zoenen. Hij zoent me vol overgave, maar niet te hard. In zijn greep voel ik mijn benen slapper worden. Het maakt mij niet meer uit waar we zijn, ik ga helemaal op in Nick.


Hij fluistert in mijn oor: ‘Hiernaast is de sauna, waar die loungebedden staan’.
Net zo resoluut als hij me begon te zoenen, stopt hij er ook weer mee. De sauna is gesloten voor gasten, maar de deur zit gelukkig niet op slot.
Hij pakt mijn hand en leidt me in de schemer door de saunaruimte. 
Ik tast in het halfdonker naar de loungebank. Nick pakt mijn hand en samen laten we ons achterover zakken.
Het geduld dat we eerder in de lobby nog prima konden betrachten, is inmiddels totaal verdwenen. 
Ik kus Nick waar ik maar kan en mijn bewegingen zijn doortastend. Het beeld dat ik in mijn hoofd had, blijkt meer te kloppen dan ik dacht. Glimlachend laat ik mijn vingers door zijn krullen glijden.
Daarna verdwijnen mijn handen onder zijn trui. Zijn handen onder mijn bloes…
‘Nick…’ verzucht ik. 
‘Isa, wat ben je heerlijk,’ zegt Nick gesmoord. Hij zoent me in mijn nek terwijl hij zijn handen over mijn rug laat glijden. 
Ik doe hetzelfde en priem licht mijn nagels in zijn huid. Nick kreunt. 
Mijn tepels worden hard en als hij mijn borsten vastpakt wil ik niets liever dan dat hij dat harder doet. Mijn huid tintelt onder zijn aanraking. Als ik mijn onderlichaam aanspan, geniet ik van het vochtige gevoel tussen mijn benen. Een gevoel dat eerlijk gezegd al ontstond toen hij mij bij de openhaard kuste.
Ik trek zijn trui over zijn hoofd, hij knoopt mijn bloes verbazingwekkend snel open. In de strijd om ons zo snel mogelijk uit te kleden, raken we bijna verstrikt in onze kleding. 
Alsof hij uit zijn roes ontwaakt pakt hij plotseling mijn gezicht met beide handen. Ik kan zijn blik niet zien en frons mijn voorhoofd.

handdoeken en kaarsjes in een sauna setting

Aan zijn opwinding ligt het niet, als ik mijn hand over zijn borstkas strijk voel zijn hart als een razende tekeer gaan.
‘Ik wil zo lang mogelijk van je genieten,’ fluistert hij. 
Hij pakt een paar grote saunahanddoeken en drapeert deze over de loungebank. Zachtjes legt hij me neer en overlaadt mijn buik met kleine kusjes. Het kriebelt overal in mijn lijf, mijn buik en lager…
Zijn kusjes vertragen, veranderen, plagen en worden nog sensueler… Zijn lippen, zijn mond, zijn tong. Ik voel zijn lippen over mijn buik glijden, langs mijn navel, naar beneden, via mijn lies naar de binnenkant van mijn bovenbeen. Ondertussen pakt hij mijn billen vast en kan ik niet anders dan mijn benen voor hem openen. Een rilling trekt vanuit mijn tenen door mijn hele lichaam. Ik wil dat hij me kust, likt, ja, ook daar. Juist daar. 
‘Ga door,’ mompel ik en beweeg mijn bekken dichter naar hem toe.
Nick likt me, daar op de plek waar ik dat zo graag wil, waar ik het na zoveel spanning zo nodig heb, waar ik hem gewoon moet hebben.
Hij zuigt en likt. Af en toe te langzaam naar mijn zin, waarna ik mijn billen aanspan en mij nog explicieter aan hem aanbied. Soms geeft hij toe en likt sneller, andere keren doet hij dat juist niet.
‘Je maakt me gek,’ verzucht ik. 
‘Ik plaag je graag een beetje,’ grinnikt hij.
‘Maar ik wil jou ook heel graag plagen,’ en ik maak aanstalten om omhoog te komen.
Zonder iets te zeggen, drukt hij me stevig maar liefdevol weer terug in de kussens.

Hij komt boven op me liggen en zoent me zo intens dat ik me licht en draaierig voel in mijn hoofd. Zijn vingers laat hij tussen mijn benen glijden. Hij streelt mijn zachte lippen en ook mijn allergevoeligste plekje slaat hij niet over. 
Ik wil nog niet komen, ik wil hem voelen. Als hij voelt dat ik de rollen wil omdraaien, brengt hij ook zijn vinger bij me naar binnen en beweegt deze in hetzelfde ritme als waarin hij zijn tong tegen mijn klitje duwt. 
Nog niet, nog niet, nog niet.

‘Laat mij jou verwennen’

Hij lacht en geeft toe. Hij draait zich op zijn rug en trekt mij boven op hem. Inmiddels kan ik geen geduld meer opbrengen en laat ik me naar beneden zakken. Mijn handen omvatten zijn stijve en mijn mond volgt al snel. 
Nick gromt, pakt me vast en lacht: ‘Nee, nog niet. Ik wil nog niet komen.’
Ik lik en geef een laatste kusje voordat ik weer naar boven kom en fluister: ‘Ik wil zeker dat je komt, maar dan wel in mij.’ 
Hij draait me op mijn rug en komt boven op me liggen. Ik spreid mijn benen en ik voel dat hij zachtjes bij me naar binnen glijdt. Ik ben bijna bang dat ik flauwval. Langzaam beweegt hij heen en weer, ondertussen blijft hij me intens zoenen en omhelst hij me zo innig. Dan voel ik zijn handen mijn borsten weer strelen en knijpt hij in mijn tepels. Ik voel hem werkelijk overal. Ondanks dat dit haast een verlammend effect teweegbrengt, sla ik mijn benen om hem heen en grijp ik hem bij zijn middel. 
Weer ben ik degene die het tempo wil verhogen en weer is hij het die mij afremt waardoor de opwinding alleen maar harder door mijn lijf gejaagd wordt. 
Ik wil hem, nu, hier, helemaal, in mij. 
Ondanks zijn plagerijtjes versnelt hij het ritme gaandeweg dan toch. Hij stoot krachtig maar beheerst bij mij naar binnen. Ik duw mijn bekken ferm tegen zijn onderlijf. Het is alsof zijn stijve steeds dieper in mij verdwijnt. Het is alsof we samensmelten. Mijn besef van de realiteit verdwijnt steeds meer naar de achtergrond, ik waan me in een fantasie. Zijn vingers, mijn handen, zijn mond, mijn lippen, onze opwinding… overal en alomvattend

wazig liggend vrouwenlichaam

Mijn spieren trekken samen, ik voel dat ik mijn hoogtepunt nadert.
‘Ik kom bijna,’ kreun ik. 
Nick intensiveert zijn bewegingen en voert het ritme weer iets op. 
Ik voel mijn orgasme opborrelen uit het diepst van mijn lichaam. Het gevoel lijkt minuten te duren en de uitkomst is onvermijdelijk. De spieren in mijn vagina trekken samen, gevolgd door een alleroverheersende vloedgolf van ontspanning. Een warm gevoel borrelt op in mijn binnenste en verspreid zich als een intens warme en tintelende gloed door mijn hele lichaam.
Het ontgaat Nick niet dat ik mijn hoogtepunt bereik. Het samentrekken van mijn bekkenbodemspieren triggert zijn lichaam direct. Hij kreunt bijna onhoorbaar, stoot enkele keren schokkerig achter elkaar en bereikt ook zijn hoogtepunt. Als de intensiteit van zijn schokken afneemt omhelst hij mij en laten we samen de laatste restjes van onze ontlading wegvloeien.
Onze lichamen zijn overgevoelig. Elke aanraking zorgt voor een zindering en ook Nicks lichaam trilt nog helemaal na.  

In het moment dat oneindig lijkt te duren, blijven we heerlijk verstrengeld in elkaar liggen en laten we de opwinding uit ons lichaam wegvloeien. We zoenen elkaar, lief en voldaan. 
Als we beiden langzaam rozig uit onze droom ontwaken, blijven we stilletjes in elkaars armen liggen. Zonder woorden, maar wederom met zoveel gesprekken…

error: Deze inhoud is beschermd!